Istota nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego

1. Ufność

- określa naszą postawę wobec Boga; obejmuje nie tylko cnotę nadzieji, lecz także cnotę żywej wiary, pokory, wytrwałości i żalu za popełnione winy. Jest to, po prostu, postawa dziecka, które w każdej sytuacji bezgranicznie ufa miłosiernej miłości i wszechmocy Ojca niebieskiego.

Ufność do tego stopnia stanowi o istocie nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego, że bez niej to nabożeństwo nie istnieje, bo pierwszym i zasadniczym wyrazem czci Miłosierdzia Bożego jest właśnie akt ufności. Już sama postawa ufności (bez praktyki innych form kultu) zapewnia ufającemu łaski Bożego miłosierdzia.

Niepojętych łask - obiecał Pan Jezus - pragnę udzielać duszom, które ufają Mojemu miłosierdziu. (687)  Niech się zbliżą do tego morza miłosierdzia z wielką ufnością: grzesznicy dostąpią usprawiedliwienia, a sprawiedliwi w dobrym utwierdzenia. Kto pokładał ufność w miłosierdziu Moim, napełnię duszę jego w godzinę śmierci swym Bożym pokojem. (1520)

Ufność jest nie tylko samą istotą, duszą tego nabożeństwa, ale i warunkiem czerpania łask.

Łaski z Mojego miłosierdzia - mówi Pan Jezus so siostry Faustyny  - czerpie się jednym naczyniem, a nim jest ufność. Im dusza więcej zaufa, tym więcej otrzyma. Wielką mi są pociechą dusze o bezgranicznej ufności, bo w takie dusze przelewam wszystkie skarby swych łask. Cieszę się, że żądają wiele, bo Moim pragnieniem jest dawać wiele i to bardzo wiele. (1578) Dusza, która zaufa Mojemu miłosierdziu jest najszczęśliwsza, bo Ja sam mam o nią staranie. (1273) Żadna dusza, która wzywała Mojego miłosierdzia nie zawiodła się ani nie doznała zawstydzenia. Mam szczególne upodobanie w duszy, która zaufała dobroci Mojej. (1541)


2. Miłosierdzie

- określa naszą postawę w stosunku do każdego człowieka.

Pan Jezus powiedział do siostry Faustyny: Żądam (...) uczynków miłosierdzia, które mają wypływać z miłości ku Mnie. Miłosierdzie masz okazywać zawsze i wszędzie, nie możesz się od tego ani usunąć ani wymówić, ani uniewinnić. Podaję ci trzy sposoby czynienia miłosierdzia bliźnim: pierwszy - czyn; drugi - słowo; trzeci - modlitwa. W tych trzech stopniach zawiera się pełnia miłosierdzia i jest niezbitym dowodem miłości ku Mnie. W ten sposób dusza wysławia i oddaje cześć Miłosierdziu Mojemu. (742)

Postawa czynnej miłości bliźniego jest również warunkiem otrzymania łask.

Jeżeli dusza nie czyni miłosierdzia w jakikolwiek sposób - przypomniał Pan Jezus myśl ewangeliczną  - nie dostąpi Mojego miłosierdzia w dzień sądu. O, gdyby dusze umiały gromadzić sobie skarby wieczne, nie byłoby sądzone, uprzedzając sądy Moje miłosierdziem. (1317) Pan Jezus pragnie, aby Jego czciciele w ciągu dnia wykonali chociaż jeden uczynek miłosierdzia. Wiedz, córko Moja - mówił Pan Jezus do siostry Faustyny - że Serce Moje jest miłosierdziem samym. Z tego morza miłosierdzia rozlewają się łaski na świat cały (...). Pragnę, aby serce twoje (było) siedliskiem miłosierdzia Mojego. Pragnę, aby to miłosierdzie rozlało się na świat cały przez serce twoje. Ktokolwiek się zbliży do ciebie, niech nie odejdzie bez tej ufności w miłosierdzie Moje, której tak bardzo pragnę dla dusz. (1777)